Search
چهارشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۷
  • :
  • :

مختصری در رابطه با اقامتگاههای بوم گردی

مختصری در رابطه با اقامتگاههای بوم گردی 

واژه اقامتگاههای بوم گردی برای اولین بار در نخستین سمینار بین المللی اقامتگاههای بوم گردی که در سال ۱۹۹۴ در خلیج ماهو در جزایر ویرجین در امریکا برگزار گردید، مطرح شد. اولین دستورالعمل بین المللی اقامتگاههای بوم گردی نیز نتیجه ی کنفرانس بین المللی کاستاریکا در سال ۱۹۹۵ و پنج سال تحقیق و بازبینی بود. تعریف ارایه شده منتج از این تحقیقات به شرح ذیل است:

اقامتگاه بوم گردی 2
اقامتگاههای بوم گردی، اقامتگاهی برای گردشگران هستند که دارای خصوصیات زیر باشند:
– آسیبی به محیط زیست اطراف اعم از طبیعی و فرهنگی وارد نسازند.
– کمترین تأثیر ممکن را هنگام ساخت و ساز بر روی محیط طبیعی پیرامون خود بگذارند.
– مناسب و هماهنگ با بافت فیزیکی و فرهنگی آن منطقه باشند و با توجه به شکل، ظاهر، رنگ و معماری محلی ساخته شده باشند.
– از روش های پایدار برای به دست آوردن آب مصرفی و کاهش مصرف آن استفاده کنند.
– سیستم کارآمد دفع زباله و فاضلاب داشته باشند.
– از منابع انرژی جایگزین با رعایت اصول پایداری بهره مند باشند.
– در راستای همکاری با انجمن های محلی تلاش کنند.
– برنامه های آموزشی درباره ی محیط های طبیعی و فرهنگی منطقه برای کارمندان و گردشگران ترتیب دهند.
– با شرکت در برنامه های تحقیقاتی، به توسعه ی پایدار منطقه کمک کنند.
در حال حاضر با گسترش اینگونه اقامتگاهها، فرصت های خوبی در زمینه توسعه سفرهای طبیعت گردی در میان خانواده های ایرانی فراهم شده است.
اکوکمپ کویری متین آباد در محدوده شهرستان نطنز، بوم کلبه ترکمن در مجاورت پارک ملی گلستان و اقامتگاههای بوم گردی خانواده های آل داوود و طباطبایی در استان اصفهان در کویر مرکزی ایران، نمونه های موفقی هستند از گسترش اینگونه اقامتگاهها، همچنین بسیاری از اقامتگاههای بوم گردی در شبکه ای تحت عنوان خوشه سار بوم گردی عضویت دارند.
منبع: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

اشتراک گذاری مطلب
Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin



One thought on “مختصری در رابطه با اقامتگاههای بوم گردی

دیدگاهتان را بنویسید