Search
دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷
  • :
  • :

ابن بطوطه در هر مکانی و منزلتی که بود هیچگاه از راه انصاف و عدالت و شرع خارج نشد

قسمت اول 

بخش ۷ و آخرین قسمت از معرفی سفرنامه ی ابن بطوطه 
ابن بطوطه از شیراز به سمت کازرون و از آنجا به سمت کوفه، کربلا، بغداد رفته و سپس در التزام یکی از امرای سلطان ابوسعید پادشاه بغداد به تبریز می‎آید. وی می‎نویسد: من ده روز در ملازمت اردوی سلطان ابوسعید بودم و آنگاه در خدمت امیر علاء‎الدین سوی تبریز رهسپار گشتم. پس از ده روز راه‎پیمایی به شهر تبریز رسیدیم. و در خارج شهر در محلی موسوم به شام منزل کردیم. قبر غازان پادشاه عراق در این محل است، بر سر قبر او مدرسه و زاویه‎ای بنا کرده‎اند و مردم و دراویش و مهمانان را طعام می‎دهند. امیر مرا در همین زاویه منزل داد. فردای آن روز از دروازه بغداد به شهر تبریز وارد شدیم و به بازار بزرگی که بازار غازان نامیده می‎شد رسیدیم و آن بهترین بازارهایی بود که من در همه شهرهای دنیا دیدم. هر یک از اصناف پیشه‎وران در این بازار محل مخصوصی دارند و من به بازار جوهریان که رفتم بس که از انواع جواهرات دیدم چشمم خیره گشت. غلامان خوشگل با جامه‎های فاخر جواهرات را به زنان ترک نشان می‎دادند. این زنان در خرید جواهر بر هم سبقت می‎جستند و زیاد می‎خریدند. پس، به بازار مشک و عنبر فروشان رفتیم و همان اوضاع بلکه بیشتر از آن را هم در این بازار دیدیم. بعد رسیدیم به مسجد جامعی که وزیر علی شاه معروف به گیلان آن را ساخته. شبی را در تبریز به سر بردیم و فردا فرمانی از سلطان ابوسعید رسید خطاب به امیر علاء‎الدین که او را پیش خود فرا خوانده بود. من نیز به اتفاق امیر از تبریز خارج شدم و به سوس بغداد حرکت کردیم. در تبریز از علمای آن شهر کسی را ملاقات نکردم.

Ebn-1
ابن بطوطه از بغداد به موصل، ماردین، مکه، یمن و از یمن با سفر دریایی به صنعا، عدن، ظفار، عمان، هرمز، بحرین و مکه می‎رود. از مکه به بحرین و جزیره کیش می‎رود. از کیش توصیفی در باره باغها و خانه‎های عالی ارایه می‎دهد و از چگونگی صید مروارید. ابن بطوطه دوباره به بحرین برمی‎گردد و به سمت قونیه، انطالیه و بلاد ارزالروم رفته و همین تغییر مسیر سرنوشت او را تغییر می‎دهد . به درباریان بیشتر نزدیک می شود. در مجالس بزرگان بیشتر پذیرفته می‎شود و معلوماتی که در سفر ایران کسب کرده بود به کارش می‎آید. به مجار و بلغار، قسطنطنیه، خوارزم، بخارا، سمرقند، بلخ، هرات، نیشابور و کابل. ابن بطوطه از کابل به سمت هند حرکت می‎کند و این در محرم سال ۷۳۴ است که رویت ماه را نیز مشاهده کرده است.
دوران اقامت ابن بطوطه در هند و سپس در آفریقا به طول می‎انجامد و در همین سفرها به سفارت و قاضی‎القضاتی می‎رسد. مال و احشام، و کنیزکان و غلامان بسیار نصیبش می‎شود. ازدواج‎های متعدد می‎کند. و بعد از سی سال که به زادگاهش برمی‎گردد از شمار اسبان و شترها و گوسفندان و دینار و طلایش به علت کثرت چیزی نمی‎گوید. اما بعدها در همین سفرنامه‎اش در نواحی مختلف از آن نام می‎برد. ناگفته نماند که ابن بطوطه در هر جا و مکانی و منزلتی که بود هیچگاه از راه انصاف و عدالت و شرع خارج نشد. و به احدی زور و ستم روا نداشت و تمام مال و مکنت او از بزرگان و امرا و سلاطین بدو رسید.

اشتراک گذاری مطلب
Share on Facebook
Facebook
Email this to someone
email
Share on Google+
Google+
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin



دیدگاهتان را بنویسید